3 Nisan 2012 Salı

Çok Konuştum, Faydasını Görmedim

Hislerin değişkenliğinden yakınan insanları çok yakından tanırım ben.
Yeşillikler, bozkır olur mutelif zamanlarda. 
Dışın içi, için dışı yaktığı zamanlarda kaybederler mantıklarını.
Diyorum ya, çok yakından tanırım onları.
Saadetleri yalanlar üzerine kuruludurlar. 
Hissetmedikleri kelimeleri sarf ederler.
Detaycı, mutsuz ve umutsuzlardır.

Kırmızı hayalleri yoktur onların...
Açık kahveye boyanmış hayatları vardır.
Anneleri onlara hiç sevgi göstermediler, bu yüzden sevgiyi bizlerin dizlerinde aradılar hep.
Her şeyi denediler, yine de sevgisizlikte ve yalanlarda boğuldular.

Ya Mehmet 
İşte öyle!
Herkes sen kadar şanslı olmadı bu hayatta
Seni de yakından tanırım. 
Fazla söze gerek yok.
Yeterince adamsın... 
Şimdi marifet adam kalmayı becermekte...

Bendeniz adamın yanındaki biri...
Öperim...








1 yorum:

  1. Bilge birine sormuşlar; bir insanın zekası nasıl anlaşılır diye,konuşmasından demiş. Ya çok akıllı olanı nasıl anlarsınız diye sormuşlar, hiç konuşmayan görmedim ki demiş.Mesajınız bana bu öyküyü anımsattı.

    YanıtlaSil