15 Temmuz 2014 Salı

İnsan Olmak Zor Zanaat

Varlık ile yokluk arasında sıkışmış bir kimseyim.
Kanıtlayamadığım bir varlık, anlatamadığım bir yokluk.
Zaman gibi her şey, dakika gibi, saniye gibi...
Akıyor, gidiyor ama önem arz etmiyor çoğu zaman.
Doğru ve yanlış arasında hep bir tereddüt, hep bir muamma.
Kalp hem eksik, hem fazla...
İnanın anlatmak istediklerim daha derin ve daha manevi.
Fakat yetmiyor kelimelerim, yetmiyor kendim kendime.
Biliyorum bilgilerim eksik, düşüncelerim yanlış, eylemlerim tamamlanmamış.
Bu yüzden ne zaman uyansam yada hiç uyumasam sorarım kendime,
Olmam gereken yerin neresindeyim ve doğru yerde miyim?
İnsan doğmak değil, insan kalmak asıl mesele.
Zorlanıyorum...

Bendeniz dağınık kalpler vadisi prensesi...