27 Mart 2015 Cuma

Çıkış

Uzun zaman boyunca kendini sessizliğin en derinine gömmüş kız çocuğu. Yattığı yerden doğruldu ve seslendi. 
"Ölmedim... Yaşıyorum hala... Kimse benden ümidini kesmesin... Ben kendimden ümitliyim"

Sessiz insanların çok yüce gönüllü insanlar olduğuna inanırım çocukluğumdan beri. Sindirilmiş insanlar değil, bile isteye sessizliği tercih edenlerin... Sinirleneceği yerde sabreden, kızacağı yerde gülümseyen, başkalarının hatalarını görmezden gelebilen insanlar asalet madalyonunu göğsünü gere gere taşıyanlardır, benim için. Bu insanlar, hiçbir şeyin, hiçbir şey etmediği bu dünyada her şeyi fazlasıyla büyüten bizlere tokat gibi yaşarlar bir yerlerde ve genelde burnumuzun dibinde...

Bir çoğumuz kendini mükemmel sanıyor olsa da üzgünüm ama mükemmellikle yakından uzaktan alakamız yok. Saadet zincirinin herhangi bir küçük halkası gibiyiz ve 'ya kazanırsak' ümidiyle zar atıyor, genelde kaybediyoruz.  Mükemmel ve / veya  iyi insanlar olmak istiyoruz hepimiz, ama ne yapacağımıza dair bir plana sahip değiliz.

Bazılarımız hedefine mal, mülk, para veya statü koyarken, adını tarih kitaplarında görmeyeceğimiz, hiç kimsenin yalakalık yapmadığı diğer insanlar hedefine çevresindeki insanların mutluluğunu koyuyor. (Ki bence bu insanlar yazımın başında da bahsettiğim sessiz insanlardır.) Başkalarına yardım etmeyi görev ediniyor, rahat vicdanı ve paylaşmayı bilen elleriyle uykuya dalıyor.  Belki kimse bir film yıldızını, bir siyasetçiyi veya ülkenin sayılı zenginlerini tanıdığı kadar tanımayacak onları ama onlar hepimizden daha huzurlu uyuyacaklar.

Aslına bakarsanız her şey tam şuanda aldığım bir mail kadar açık ve net; "Ölüm var, öleceğiz nasılsa." Bir gün son nefesimizi vereceğimizi anladığımız anda, bütün hayatımızı boşa geçmiş olmaktan korkmalıyız. Ve bence asıl bundan korkmalıyız.

Kendinizi sevin...
Başkalarını sevin...
Başkalarına yardım edin...
Herkese gülümseyin....
Çocukları üzmeyin...

Bendeniz Sessiz İnsanları Koruma Derneği Başkan Vekili


4 yorum:

  1. Aylar sonra hoş geldin, çok özledik yazılarını sevgili kardeşim...Lütfen bir daha bu kadar ara verme, tarzı farklı,rengi farklı iyilik dolu kardeşe teşekkürler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim.Arada özlenmekte, özletmekte iyidir iyi :)

      Sil
    2. Mayıs,haziran,temmuz,ağustos,eylül...çok ara değil mi bu Policik ?
      Hayırlı bayramlar,sevgiler...

      Sil
    3. Çok tabi de insanın yazacak bir şeyi kalmayınca yazılmıyor işte :/

      Sil