12 Mayıs 2014 Pazartesi

Susmassanız Sessizliğiniz Duyulmaz

İnsan çözüme gidiş yolunu unutur mu hiç bu hayatta?
Ben unuturum...
Asayiş Bertaraf

" Öteden beri Cenab-ı Hakk'ın insanlara bu hayatı, yazmak için değil, iyi-kötü yaşamak için bahşettiğine inananlardanım. Zaten yazılmış şekli mevcuttur. Nezd-i İlâhi'deki nüshasından, kaderimizden bahsediyorum." demiş Tanpınar bir kitabında ve bu cümlesini bile yazarak dile getirmişti. Bence yazmak insanın özgür olabilmesinin tek yolu. Özgürlük bir kelimeden fazlası, özgürlük yaşanamayacak kadar ütopya... İnsanın şahsi özgürlüğü bile vicdanın izin verdiği noktaya kadar ve bence vicdan, insana verilmiş en güzel hediyelerden biri. Bilginin, bilincin, düşüncenin aslında hiçbir şeyin para etmediği tek yer olan vicdanın, tam olarak nerede olduğu bilinmese de tahmin etmek zor değil... Ruhun, bedenin, yürek dediğimiz yerin her yerinde. Bakınca arkası görünmeyen insanın, arkasını görmenin tek yolu. Göremiyorum ama yine de bakıyorum. Yoruluyorum ama pes etmiyorum. İnsan olmaya çalışırken çoğu kez dibe batıyorum ama yine de direniyorum. Her şeye rağmen, her şeye susuyor, devam etmeye çalışıyorum. Belki de ne yaptığımı bilmiyor, belli etmemeye çalışıyorum. Tam olarak bilmiyorum.

Saman kağıtlı defterimden...

2 yorum: