15 Nisan 2012 Pazar

Muammalar

Nasılda değişiyor zaman, nasılda değişiyor herşey,
Sessiz sedasız büyüdük, dertlerimiz değişti....
Dün güldük, Bugün düne güldük, yarın ne oluruz bilmiyoruz..
Muammalar Roxanne...
Bizi karamsarlığa itende muammalar, umuda yelken açtıran da...
'Özledim! kelimesi de anlam kazanacak bir süre sonra...Gerçekten özleyeceğiz...
Özlemek hiçbir şeyi değiştirmeyecek, yalnızca damarlarımıza yükse dozda enjekte edecekler her geçen gün daha fazla...
Teknolojiyi bağrımıza basarız büyük ihtimalle..
Bizi bize bağlayacak tek şey nasıl olsa...
Söyleneceklerin ama ağızdan çıkmayan kelimelerin ardına sığınıyorum şuan...
Dün bir şarkı dinledim öyle özlemli, gitmeli filan.
Ne yalan söyleyeyim ağladım...
Ağladığımı sana söylesem mi bilemedim.
Söylemezsem duyguda sahtecilik olurmuş en az beş yıl yermişim. Söyle dediler.
Duygu kaçağıyım şuan, sana henüz söylemedim...
Roxanne!
Sana birşeyler sormalıyım hala vakit varken.
O coğrafya bana çok mu uzak?
Otobüse binsem kaç saatte gelirim?
Otogarda karşılar mısın beni  ' neden geldin' diye sormadan...
Roxanne!
Gidipte dönmemek yok bizim kitabımız da değil mi?
Elbet buluruz birbirimizi...
Roxanne!
Unutma beni olur mu ?
Çünkü unutursan eğer
Bu şehir çok yalnız kalır 
Tüm kent küfür eder sana


Hayır, hayır ! 
Yalnızlıktan korkmuyorum ben Roxanne

Yalnız kalırsan diye korkuyorum....

Bendeniz kaygılı biri....
Roxanne'ye....




1 yorum:

  1. face'den alışmışım biraz,
    elim ( beğen ) tuşunu arıyor hep,
    bulamayınca tuşu,
    sana dokunuyorum hep,
    aklına,kelimelerine,
    klavyede gezen parmaklarına,
    parmak uçlarından dökülen
    duygularına...

    YanıtlaSil