16 Mart 2012 Cuma

Salak

-Alo..Kimsiniz !
-Merhaba  Işıl. Bora ben !
- Pardon. Hangi Bora diye sorsam ayıp etmiş olur muyum?
- Alabora diye saçma bir espri yapasım geldi ama böyle dersem yüzüme kapatırsın sen, bilirim seni...
- Tanıştıklığımızın olduğunu düşünmeye başladım bile. Baya davranışlara gelemediğimi biliyorsun en azından.
-Bora.. Üniversiteden... Beden eğitimi bölümü hatırladın mı ?
- Sanmıyorum. Nasıl tanıştık ki biz seninle aynı fakülte de bile değiliz ?
- Arkadaşım bir arkadaşınla sevgiliydi. Bahçeli de bir kafede tesadüfen karşılaşmıştık sonra aklıma geldin arkadaşlar onun arkadaşları filan derken numarana ulaştım.
- Ve?
-Bir merhaba demek istedim işte.
-Merhaba  o zaman!
-Anlaşmak zor olacak seninle bunun bilincinde aradığım için şaşırmadım.
-Bora ne istiyorsun açık söyle artık.
-Belki görüşürüz diye düşünmüştüm.
-Tamam belki görüşürüz o zaman. Kapatmak zorundayım şuan. Söylemek istediğin bir şey var mıydı?
-Görüşürüz ışıl. Şimdilik hoşçakal.
-Belki görüşürüz. Hoşçakal.

Işıl bir anlık şaşkınlıktan sonra Bora'yı hatırladı. Hemde çok hatırladı...'Biliyordum' dedi . 'Asırlar sürse de bu çocuk beni bir gün arayacaktı' diye geçirdi içinden...Yüzünü bile hatırlamıyordu aslında. Onunla ilk ve son görüşmesi çok uzun zaman önceydi, tek hatırladığı ise o zaman için Bora'dan çok hoşlandığıydı. Tebessüm etti ve rutin işlerini yapmaya devam etti. Bir işe sahip olması onun için hep avantaj olmuştu. Bir şeyleri kafasına takmasını engelliyordu. Her günün vazgeçilmez şarkısını açtı hemen. Jehan barbur - Nar taneleri ... Bir kez dinlemek her şeyi unutturdu ona. Fazla doza gerek yoktu.

*******
Mesai saatinin bitimiyle birlikte toparlandı ve mp3ünün kulalıklarını taktı. Sokakta yürürken müzik dinlemek gibisi var mıdır! ... Bugün müzik dinlemek ise ayrı bir keyifliydi.. Yine şarkı sırası nar tanelerine geldi tekrar dinledi tekrar tekrar. Her seferinde daha da hüzünleniyordu aslında. Canını yakan bütün anılar gözlerinin önüne bile geliyordu bazı zamanlar ama yinede dinlemekte ısrarcıydı. Telefonu hep titreşimde olmasına rağmen Bora aradıktan sonra son ses açmış telefon bekliyordu. Bir daha aramalıydı bugün. Sıcağı sıcağına... Kendini bu kadar hatırlatmışken bugün aramalıydı. 

Eve gitti Işıl...
Üstünü değiştirdi...
Yemek yedi...
Televizyon izledi. 
Sosyal ağlarda ne var ne yok baktı.
Bora aramadı...
Işıl ölür gibi uyudu...


Bendeniz ümit katliamı...

(Bunun devamını yazacağım ben ya ) =)




7 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. Bende öyle valla. Boraya sinir oldum şimdi=)

      Sil
  2. Bekleriz devamını o halde ama devamlı dizi bile izleyemiyorum, devamını merak etmemek için, elinizi çabuk tutun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asya bu akşamki devam senin için o zaman =)

      Sil
  3. O Bora' ya benimde edecek lafım var ama...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bugünki devamdan sonra et lutfen=)

      Sil
  4. Her halde. Sen o adamı ne yapacaksın bir görelim de. Hem zaten yazarsam sadece sana mail atarım yayınlamam.

    YanıtlaSil